در چند هزار سال پیش

دور تند این زندگی

دارد پاره می کند

چله سنگی خلاص شده را

که چقدر حقیر است انسان برای پرتاب

خرد شدنش آرام آرام

فیلمی ست پر از تنهایی برای دیدن

که گیشه ندارد

از ۸۶ و بدی هایش  فایده ای ندارد که بگویم . به خوبی هایش فکر می کنم شاید حال من و تو را به تر کند و در این خوبی ها به ترین شان آمدن دوستی به زندگی ام است که قرار است تا آخر بمانیم و باشیم. ۸۷ باید خوب باشد چون من تصور خوب بودنش را از خیلی وقت پیش بایگانی کرده ام و در این فکر خوب با همه رفقا شریکم . همانطور که زندگی آینده مان را با هم شریک شده ایم در بدی و خوبی!

۸۷ سال خوبی است . مطمئنم.